دعای دوم صحیفه سجادیه در درود بر پیامبر خدا

دعای دوم صحیفه سجادیه در درود بر پیامبر خدا پس از حمد و ثنای خدا

دعای دوم صحیفه سجادیه

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ بَعْدَ هَذَا التَّحْمِيدِ فِي الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي مَنَّ عَلَيْنَا بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ دُونَ الْأُمَمِ الْمَاضِيَةِ وَ الْقُرُونِ السَّالِفَةِ، بِقُدْرَتِهِ الَّتِي لَا تَعْجِزُ عَنْ شَيْ‏ءٍ وَ إِنْ عَظُمَ، وَ لَا يَفُوتُهَا شَيْ‏ءٌ وَ إِنْ لَطُفَ.

و ستایش از آنِ خداوندی‌ست که نعمت وجود محمّد، پیامبرش را -که درود خدا بر او و بر خاندانش باد- به ما ارزانی داشت و ما را بیش از امّت‌های پیشین و نسل‌های گذشته از نعمت پیامبریِ او بهره‌مند ساخت. به قدرت خود که از هیچ چیز -هرچند بزرگ باشد– به ستوه نمی‌آید و هیچ چیز -هرچند خُرد و ظریف باشد– از دسترس (قدرت)ش بیرون نیست.

فَخَتَمَ بِنَا عَلَى جَمِيعِ مَنْ ذَرَأَ، وَ جَعَلَنَا شُهَدَاءَ عَلَى مَنْ جَحَدَ، وَ كَثَّرَنَا بِمَنِّهِ عَلَى مَنْ قَلَّ.

پس با ما بر همۀ آفریدگان مُهر پایان نهاد. و (بعضی از ) ما را بر منکران گواه گرفت. و به لطف خویش ما را بر امّت‌هایی که اندک بودند، فزونی داد.

اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ أَمِينِكَ عَلَى وَحْيِكَ، وَ نَجِيبِكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَ صَفِيِّكَ مِنْ عِبَادِكَ، إِمَامِ الرَّحْمَةِ، وَ قَائِدِ الْخَيْرِ، وَ مِفْتَاحِ الْبَرَكَةِ

خداوندا پس درود فرست بر محمّد امانت‌دارِ وحیت، اشرف مخلوقاتت، برگزیدۀ تو از میان بندگانت، پیشوای رحمت، جلودار خیر و کلید برکت.

كَمَا نَصَبَ لِأَمْرِكَ نَفْسَهُ.

زیرا او برای انجام فرمان تو خود را به زحمت انداخت.

وَ عَرَّضَ فِيكَ لِلْمَكْرُوهِ بَدَنَهُ.

و به خاطر تو جسمش را در معرض( برخوردهای) زشت و ناخوشایند قرار داد.

وَ كَاشَفَ فِي الدُّعَاءِ إِلَيْكَ حَامَّتَهُ.

و برای دعوت به( یگانه پرستی و اطاعت از) تو، مخالفت با نزدیکانش را علنی نمود.

وَ حَارَبَ فِي رِضَاكَ أُسْرَتَهُ.

و برای خشنودی تو با قبیله‌اش جنگید.

وَ قَطَعَ فِي إِحْيَاءِ دِينِكَ رَحِمَهُ.

و برای احیای دینت از خویشانش دوری گزید.

وَ أَقْصَى الْأَدْنَيْنَ عَلَى جُحُودِهِمْ.

و بستگان را به علّت انکارشان (از خود) راند.

وَ قَرَّبَ الْأَقْصَيْنَ عَلَى اسْتِجَابَتِهِمْ لَكَ.

و بیگانگان را به سبب پذیرش‌شان(به خود) نزدیک ساخت.

وَ وَالَى فِيكَ الْأَبْعَدِينَ.

و برای تو با دورترین اشخاص دوستی کرد.

وَ عَادَى فِيكَ الْأَقْرَبِينَ.

و برای تو با نزدیک‌ترین افراد دشمنی ورزید.

و أَدْأَبَ نَفْسَهُ فِي تَبْلِيغِ رِسَالَتِكَ.

و برای رساندن پیامت سخت کوشید.

وَ أَتْعَبَهَا بِالدُّعَاءِ إِلَى مِلَّتِكَ.

و برای دعوت به آئین تو خود را به رنج افکند.

وَ شَغَلَهَا بِالنُّصْحِ لِأَهْلِ دَعْوَتِكَ.

و خود را به خیرخواهی برای پذیرندگانِ دعوتت مشغول ساخت.

وَ هَاجَرَ إِلَى بِلَادِ الْغُربَةِ، وَ مَحَلِّ النَّأْيِ عَنْ مَوْطِنِ رَحْلِهِ، وَ مَوْضِعِ رِجْلِهِ، وَ مَسْقَطِ رَأْسِهِ، وَ مَأْنَسِ نَفْسِهِ، إِرَادَةً مِنْهُ لِإِعْزَازِ دِينِكَ، وَ اسْتِنْصَاراً عَلَى أَهْلِ الْكُفْرِ بِكَ.

و به دیار غربت مهاجرت کرد به محلّی دور از منزل‌گاهش، و دور از جای رشد و نموّش، دور از زادگاهش و دور از جایی که به آن انس داشت. او با ین کار می‌خواست دین تو را عزیز کند و بر ضدِّ کافرانِ به تو، یاری جوید.

حَتَّى اسْتَتَبَّ لَهُ مَا حَاوَلَ فِي أَعْدَائِكَ.

تا این که برای او عملی شد هرچه در بارۀ دشمنانت اراده کرده بود.

وَ اسْتَتَمَّ لَهُ مَا دَبَّرَ فِي أَوْلِيَائِكَ.

و برای او انجام گرفت هر چه در بارۀ دوستانت تدبیر نموده بود.

فَنَهَدَ إِلَيْهِمْ مُسْتَفْتِحاً بِعَوْنِكَ، وَ مُتَقَوِّياً عَلَى ضَعْفِهِ بِنَصْرِكَ.

پس به جنگ با آن‌ها (دشمنانت) برخاست در حالی که با مددِ تو امید به پیروزی داشت و برای غلبه بر ناتوانی خود، با یاری تو نیرو گرفت.

فَغَزَاهُمْ فِي عُقْرِ دِيَارِهِمْ

بعد از آن در دلِ سرزمینشان با آن‌ها جنگید.

وَ هَجَمَ عَلَيْهِمْ فِي بُحْبُوحَةِ قَرَارِهِمْ

و در میان قرارگارگاهشان بر آن‌ها هجوم بُرد.

حَتَّى ظَهَرَ أَمْرُكَ، وَ عَلَتْ كَلِمَتُكَ، وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ.

تا جایی که دینت چشم‌گیر و شناخته شد و سخنت بالا گرفت هرچند خوشایند مشرکان نبود.

اللَّهُمَّ فَارْفَعْهُ بِمَا كَدَحَ فِيكَ إِلَى الدَّرَجَةِ الْعُلْيَا مِنْ جَنَّتِكَ.

خداوندا پس او را به سبب رنج و زحمتی که برای تو کشید، تا بالاترین مرتبۀ بهشتت برآور.

حَتَّى لَا يُسَاوَى فِي مَنْزِلَةٍ، وَ لَا يُكَافَأَ فِي مَرْتَبَةٍ، وَ لَا يُوَازِيَهُ لَدَيْكَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ، وَ لَا نَبِيٌّ مُرْسَلٌ.

تا هیچ کس در هیچ منزلتی با او یکسان نباشد و در هیچ مرتبتی همانند او نباشد و هیچ فرشتۀ مقرّبی و نه هیچ پیامبر مرسلی نزد تو با او برابری نکند.

وَ عَرِّفْهُ فِي أَهْلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ أُمَّتِهِ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ حُسْنِ الشَّفَاعَةِ أَجَلَّ مَا وَعَدْتَهُ.

و از مراتب شفاعت نیکو برای خاندان پاک و امّت با ایمانش، بسی والاتر از آن چه به او (در دنیا) وعده داده‌ای، به وی (در قیامت) نشان ده.

يَا نَافِذَ الْعِدَةِ، يَا وَافِيَ الْقَوْلِ، يَا مُبَدِّلَ السَّيِّئَاتِ بِأَضْعَافِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ إِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ.

ای که نوید را به انجام رسانی! ای که به گفتار وفا ‌کنی! ای که بدی‌ها را به چندین برابرش از خوبی‌ها تبدیل کنی! زیرا که تو دارای خیر و احسان عظیمی.

ترجمه دعای دوم صحیفه سجادیه : زهرا رجب‌زاده

دعای اول صحیفه سجادیه

صفحه اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to top button
Close